2020’ye son bakış

Yılın bitmesine iki hafta kaldı. Zor ve çok uzun bir yıl oldu. Bazen hızlı geçti bazen bitmek bilmedi. Kayıplar verdiğimiz bazı şeylerin önemsiz olduğunu bazılarının ise kıymetini anladığımız bir sene geçirdik.

Yeni normal dediğimiz bir başlangıç yaptık hayata ama bu tanımda bir hata var bence. Yani var işte bak, evet her şey yeni bize ama söyler misiniz normallik bunun neresinde?

Sokağa çıkma yasakları, maskenin boğuculuğu sosyal mesafeyi sosyal yaşamda uygulamanın zorluğu. En kötü gelen de uzun süre insanlara laf anlatamamak. Çevreleri ya da kendileri enfekte olana kadar hastalığa inandırılamamaları.

Aslında sene böyle başlamamıştı. Normaldi, yani ne kadar olabilirse.

Tabi kısa süre sonra deprem yüzünü gösterdi, Elazığ’da.

Buna şaşırıp üzülürken hastalığın yavaş yavaş etrafımızı sardığını hatırlıyorum. İran’ da vakalar görülmeye başladığında nasıl tedirgin olduğumuzu mesela.

Virüsün ülkemizdeki ikinci gününde ben birkaç arkadaşımla stajdaydım. Kocaman lüks bir oteli andıran dinlenme salonlarında dev ekran televizyonları olan engelsiz yaşam merkezinde. Koridorlar arasında yürürken arada bu dev ekran televizyonlara gözüm takılıyordu. Vaka sayısı 5’e yükseldi. Ne kadar korktuğumu hatırlıyorum. Black mirror’ın abartılı ve teknoloji virüs karışımı bir bölümüne denk gelmiş gibiydim.

Aylar sonra tamam bitecek galiba artık dediğimiz yaz ayları. Sonra yeniden artışlar yine büyük bir deprem, bu kez İzmir.

Bunlardan sonra dolu dolu bir beklemek kelimesi geldi, yerleşti benim hayatımın ortasına.

Sınav tarihini bekle , sınavın sonucunu bekle, kontenjanda mıyım diye bekle, ki bunu hala bekliyorum. Sınava Eylül ayında girmiş olmama rağmen.

Sanki ismin duran haliyim uzun zamandır. Sorun yaşadığım insanlara bile git ya da gel diyemiyorum. Duruyorum öylece.

Hep böyle kötü müydü? Sanırım hayır.

Yine büyük büyük hatalar yaptım, bunun için kendimi kutlamayacağım ama bazı yanlışlarıma dur dedim bunu kutluyorum.

Girdiğim sınavdan başarı elde ettim güzel bir puan aldım atamam olsun ya da olmasın (lütfen olsun) bunu da kutluyorum.

Bloguma yeniden dönmemi, çalışmalarımı arttırmamı kutluyorum ama en çok da beni ne kadar yüz üstü bırakırlarlarsa bıraksınlar insanlardan, insanlıktan ümidi kesmememi kutluyorum.

Bu yıl hüzünlerle yorulan kalplerimizin, 2021’de mutlulukla çarpmasını diliyorum..

2020’ye son bakış’ için 5 yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s